Namimiss ko na yung mga usapan naten. Walo tayo at saktong apat-apat ang hatian sa TV Prod. Honestly, na-miss ko kayong apat. Nakakatuwa din naman na nabuo kaming apat ulet pero dahil sa sudden delay ng Psanish test kaninang umaga, na-realize ko na matagal na tayong hindi nakakapagsamang walo.

Natural na yung tawanan at asaran [scarf!] sa aten pero kelan ba yung huling tayong walo lang at kasama yung mga bizarre ideas at metaphors natin? Di ko na din maalala. Pero kaninang umaga, narealize ko...matagal na - at na-miss ko.

Ibang iba mag-usap ang team magaling [yehees!] habang o pagkatapos kumain. Lalo na kapag madaming bagay ang tumatakbo sa isip natin. Nag-umpisa sa usapang fountain napunta sa mga kung ano-anong bagay pero fountain padin ang gamit na salita. I never imagined na makakapag-isip tayo ng that much - from love to the male habits - without changing the topic. Fountain nagsimula, fountain nagtapos.

Ang saya lang. Yung makasama ulet kayong pito. Sana maulit to. Yung walo tayo at nag-uusap ng todo todo. Tulad ng dati. Hindi tulad ng mga pagkakataon na walo nga tayong kumakain pero balik trabaho agad. Sana lang. Sana.

Wala lang. Gusto ko lang i-blog yung nangyaring 'yon. Alvin, Ara, Arvin, Donna, Mark, Mela, at Renz [in alphabetical order].

"Hindi lahat ng masarap, kape"
- Renz Marrion Sebastian; August 15, 2009